siwymortis contact

Patryk Cieliński - siwymortis - zielonogórski pasjonat-fotografik. Poszukujesz fotografa, marzy się Tobie sesja zdjęciowa? Chcesz mieć własną stronę WWW szukasz grafika? Napisz do mnie!

Proszę poprawić formularz

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

wymagane *

Filtruj według

Kategorie

RSS

Znani i nieznani #01

Horst P.Horst – Horst Paul Albert Bohrmann

Najbardziej znany jest za swoje klasyczne zdjęcia modeli i rozpoznawalnych osób, pokazanych w bardzo drastyczny sposób, często w Greckich otoczeniach. W roku 1931 zaczął robić zdjęcia pod czujnym okiem znakomitego fotografa Georga Hoyningen-Huene i kontynuował aż do 1991 roku. Horst fotografował różnorodne tematy tak jak robili to również Jean Cocteau, Harry S. Truman, Maria Callas, Gertrude Stein oraz Andy Warhol, ponadto na jego pracach można zobaczyć miejsca takie jak Pustynie Iranu i wnętrza Szkockich zamków.

Najsłynniejsze prace artysty:

Biografia

Horst przyszedł na świat 14 sierpnia1906 roku w Weissenfels nad Soławą w Niemczech. Był drugim synem właściciela sklepu Maxa Bohrmann i jego żony Klary Schoenbrodt. Lekka gruźlica była przyczyną szybkiego końca jego edukacji. Spędził rok w sanatorium w Szwajcarii w latach 20, następnie studiował chiński w Frankfurcie nad Menem. Po zakończeniu nauki pracował jako urzędnik w firmie importowo-eksportowej.

Zafascynowany sztuką, chciał znaleźć sposób na dostanie się do tego niesamowitego świata. Był szczególnie zafascynowany Bauhausem, łączącym sztuki piękne. W roku 1926, Horst zaczął rozwijać się w Hamburgu na uczelni rzemiosł artystycznych, gdzie miał nadzieje, spotkać się z różnymi artystami Bauhasu.

Ku uciesze Horsta, w 1930 roku francuski architekt Charles-Edouard Jeanneret-Gris, znany również jako Le Corbusier, zatrudnił go jako praktykanta w swoim paryskim studio. Horst miał ogromne szczęście mogąc pracować z jednym z największych architektów XX wieku, który zaprojektował Maison-Domino, czyli podstawowy prototyp budynku, przeznaczony do masowej produkcji z wolno stojącymi filarami i twardymi podłogami.

Moment, w którym Janet Flanner z „New Jorker” odkryła jego fotografie na małej wystawie w Parisy-Passy, odmienił jego życie, gdyż dzięki temu otrzymał ogromną szansę od losu – wykonanie zlecenia dla „Vogue”. Pierwsze zdjęcie autorstwa przez Horsta, ukazało się w francuskim wydaniu „Vogue” w 1931 roku . Była to fotografia umieszczona na całej stronie pokazująca ubranego na czarno modela, który trzymał w dłoni flakonik z zapachem „Klytia”.

Przełom w jego karierze nastąpił 30 marca 1932, gdy jego zdjęcia opublikowane zostały w brytyjskim „Vogue”. Przedstawiały trzy różne linie ubrań oraz ogromny portret córki Jamesa Dunna – patrona Surrealizmu. W tym samym roku w Paryżu odbyła się wystawa jego prac. Po krótkim okresie samozatrudnienia, nawiązał w roku 1935 stałą współpracę z „Vogue”. Pracował on w brytyjskim, francuskim i amerykańskim wydaniu tego magazynu.

W 1938 Horst spotkał brytyjskiego dyplomatę Valentine Lawford’a, który stał się jego wiernym kompanem i biografem. Ci dwaj zostali razem, aż do śmierci Horsta.

Młodego, przystojnego fotografa o blond włosach, nigdy nie interesowała, ani nie pociągała biedna bohema artystyczna. Szukał przyjaciół wśród burżuazji interesującej się sztuką i artystów komercyjnych, którym powiodło się na polu mody i reklamy.

Mosbacher Corset, najsłynniejsza fotografia wykonana przez Horsta, powstała o 4 nad ranem 3 września1939 roku. Na zdjęciu przedstawiona została bardzo zmęczona blond modelka ubrana w gorset, który był do połowy rozpięty. Zdjęcie to zostało uznane za najlepszą pracę Horsta. Ukazywało ono ponadczasowe piękno, równowagę i skromność. Było to ostatnie zdjęcie, które zrobił przed wyjazdem z Paryża do Nowego Yorku. Jak sam później wspominał:

„Było to ostatnie zdjęcie, jakie zrobiłem w Paryżu przed wojną. Wyszedłem ze studia o 4 rano i poszedłem do domu, zabrałem bagaże i o 7 złapałem pociąg do Hawru. Wszyscy czuliśmy ze zbliża się wojna (..) W Paryżu miałem swoją rodzinę, swoje życie (…) To zdjęcie jest dla mnie szczególne, jest symbolem tamtej chwili. Gdy je robiłem, myślałem o wszystkim, co za sobą pozostawiam.”

Także Janet Flanner zapytana później o to konkretne zdjęcie powiedziała:

„Lata trzydzieste skończyły się.”

Prace tego artysty są łatwo rozpoznawane, po specyficznym sposobie użycia światła. Dla dodania większej dramaturgii, fotograf używał czterech reflektorów podwieszanych przy suficie. Używał również różnych okiennic przed reflektorami, aby dodać lub zredukować ilość światła padającego na suknie.

Prace artysty:

Horst dołączył, jako fotograf do Armii U.S w 1942 roku, gdyż postanowił zostawić wszystko za sobą i rozpocząć zupełnie nowe życie w Ameryce. W październiku tego samego roku został oficjalnie obywatelem amerykańskim, pod imieniem Horst P. Horst. Używał go często, gdyż nie chciał być kojarzonym z nazistowskim Martin Bormannem.

Po wojnie fotografia odrodziła się na nowo. Przestała być formalna i dawała więcej pola do popisu. Podczas swojej pracy w „Vogue”, Horst współpracował z bardzo znanymi projektantami mody, wnętrz itd.

W 1980 jego ulubiony styl powrócił do mody, co umożliwiło Horstowi kontynuowanie jego pracy. Jego fotografie były pełne stylu, elegancji i czaru. Stał się ulubionym artystą grupy popowej Duran Duran.

Niestety, z biegiem czasu jego wzrok pogorszył się do tego stopnia, iż został zmuszony do zaprzestania pracy. Zmarł w swoim domu w Palm Beach Gardens na Florydzie 18 listopada 1999 roku.

Przykładowe okładki z magazynu Vogue

Podsumowanie

Horst nie był rewolucjonistą w fotografowaniu mody, jednak pewnym jest to, że odcisnął swoje piętno w tej dziedzinie fotografii. Pozostał klasykiem wśród fotografów. Był artystą studyjnym, tworzącym przemyślane aranżacje, gdzie światło dyktowało warunki, a temat fotografii miał się jedynie z niego wyłaniać. Swoimi pracami ukazywał na ile fotografia mody ma być przedstawieniowa a na ile realistyczna. Mówił o piętnie samych kreacji- czy powinny znajdować się w centrum fotografii.

Horst był detalistą, wyróżniała go koncepcja piękna. Artysta bardzo dobrze przestudiował klasyczne pozy, rzeźbę grecką i malarstwo klasyczne. Dużo uwagi poświęcał ułożeniu rąk, gdyż zdawał sobie sprawę, że większość osób pozujących nie ma pojęcia co z nimi zrobić.

Zawsze dążył do wykreowania „eleganckiego produktu”, będącego połączaniem intuicji oraz ciężkiej pracy i czasu poświęconego na jego stworzenie. Zawsze fotografował na „wprost”, plasując się tym samym w szeregach twórców, którzy przezwyciężyli piktorializm stosowany. Dla niego ważne były jasne światła oraz głębokie cienie, które padając na fotografowaną scenę tworzyły żądaną dramaturgię.

Kiedyś sam Horst przyznał się mówiąc o oświetleniu (do swej najsłynniejszej pracy), jak bardzo ważne jest dla niego światło:

„Oświetlenie jest bardziej złożone niż można sądzić. Wydaję się, że mamy tu do czynienie z jednym tylko źródłem światła. Jednak znajdowały się tam reflektory i inne światła punktowe. Naprawdę nie wiem jak to zrobiłem. Nie potrafiłbym tego powtórzyć.”

Piękno jego prac przedstawiane na fotografii jest pełne dystansu, chłodne, nieprzystępne, jednak równocześnie erotyczne i uwodzicielskie.

Publikacje

1944 Horst Photographs of a Decade. J.J. Augustin,
1946 Patterns from Nature. J.J. Augustin,
1968 Vogue’s Book of Houses, Gardens, People. Viking Press,
1971 Salute to the Thirties. Viking Press,
1984 Lawford, Valentine. Horst: His Work and His World. Alfred A. Knopf,
1984 Horst Return Engagement: Faces to Remember, Then and Now.
1991 Horst: Sixty Years of Photography. Schirmer/Mosel,
1992 Form/ Horst. Twin Palms,
1993 Plumb, Babara. Horst: Interiors. Little, Brown and Co.,
2001 Horst Portraits, 60 Years of Style. National Portrait Gallery, London,
2006 Platinum. Jefferies Cowan,

Pozostałe zdjęcia:

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do innych:

  • Instagram
  • Fotoik
  • Maxmodels
  • Digart
  • Facebook
  • Google+
  • DeviantArt